تبلیغات
یاور - سرآغاز

سرآغاز

نویسنده : یاور کانون دوشنبه 23 دی 1392 11:43 ب.ظ  •    ارسال شده در: عمومی

سرآغاز
کسی در ناکسی دریافتم / بس کسی در ناکسی دریافتم
«ذات ما عریان شد و یک باره با شرایطی مواجه شدیم که حجاب از همه چیز برداشته شد و فضایی نامتجانس که چشم را در خود فرو می برد،ظاهر گردید و نشان داد چه مجهول بزرگی بوده ایم».
ناگزیر زاویه ی دید تغییر کرد تا به نوع دیگری از دیدن گراییم و بیشتر و دقیق تر ببینیم.ما به شبه موقعیتی مدرن و وابسته و کهنه رانده شدیم.ساخت جامعه ی نا آشنا ما را به شبان رمگی خواند.تن زنیم و رد شویم تا نه در خشت خام بلکه در آیینه و واقعیت دستاوردهای انسان بنگریم.توطئه و غفلت در خود ماست.
نباید همه را خود دید تا دیگران هم دیده شوند.در گروه رهبر نمی خواهیم ، مدبری آگاه از میانه گزیدن،همراهی آزاد و همکاری آگاهانه ادامه راه است.ضرورت نیست تا باشندگی،گویندگی و دیدن همه بر یک شکل استوار باشد بلکه مطلوب است که به ضرورت انسان متمرکز شویم.
ساخت استبدادی ذهن نباید ما را بی نیاز از کشف مجهول کند. رود با طراوت خرد و اندیشه در زمین آزادی جاری است و گوهر بی بدیل خرد جمعی ، ما را بی باک و آگاهانه می شکوفاند. مطلوب است با چشمی انسان را در تنوع و تکثر ببینیم و به درک حضور دیگری برسیم،نباید گرفتار بی عملی شویم و نگذاریم استبداد با استحاله به شکل دیگر در غلطد و لباسی دیگر از ارتجاع تن کند.
«چو از این کویر وحشت، غبار غارت، گداز بیداد به سلامتی رسیدیم به شکوفه ها به باران برسانیم سلام یاران».
تنوع، کثرت، شادابی، خنده، آزادی، آگاهی، هم اندیشی و همراهی راهمان باد.
-نه چنان شکست پشتم که دوباره سر برآرم
ای کاش بزرگانی فرهیخته را دهان ندوخته بودند/ تا من در سکوت نادانی خود به آموختن مشغول می ماندم/
گرچه با افتادن سرو از دانه هایش بر دامن مادر زمین  جنگل می روید.
ظلم، آیین را شکست . دست در دست ،چشم در آزادی و آیینه بست.
تا آغازی دگر دست افشان و همراه ...
یاور کانون صنفی معلمان ایران
همراه جوانان و دانش آموزان
علی اصغر ذاتی - دیماه92




برچسب ها: سرآغاز ، یاور کانون صنفی معلمان ،
دنبالک ها: وبلاگ حقوق معلم ،
آخرین ویرایش: چهارشنبه 2 بهمن 1392 07:16 ب.ظ

سه شنبه 15 بهمن 1392 08:32 ب.ظ
سلام آقای ذاتی
كامنت آقای نیك نژاد،در جواب اینجانب ، متضمن حرمت شكنی است . چون ایشان را می شناسم. در پاسخ ، درشت گویی و مقابله به مثل نمی كنم. ایشان به زعم خود ،از شما دفاع كرده است اما دفاع بد از كسی می تواند ضربه ی مهلكی بر وجهه او باشد . . به علت غیر بهداشتی بودن پیغام ایشان ، پاسخی نمی دهم .
شنبه 12 بهمن 1392 05:17 ب.ظ
استاد ذاتی عزیزم. از چهارده سال پیش و دبیرستان امام هادی به شما درود می فرستم. با آنکه زمان خیلی کمی شاگرد کوچک شما بودم اما هنوز که هنوزه برقم از کارکتر والای شما پریده و تاثیر شما رو در اونچه امروز هستم می بینم. یادش بخیر: بهار از شانه اردی بهشت بالا می رود... روزنامه صبح امروز...
جمعه 11 بهمن 1392 11:58 ب.ظ
آقای ذاتی با سلام مجدد
برخلاف برداشت آقای عبدی ،انتقادكردن از كسی برابر باداشتن كدورت نیست . من هیچ گونه كدورت یا خدای نكرده دشمنی با جنابعالی ندارم .در جاهای مختلف برخوردهایی دیده بودم ، كه آن كامنت را نوشتم . من شرط اصلی فعالیت صنفی را تسلط بر سخنرانی یا قلم رانی نمی دانم. شرط اصلی ،داشتن صداقت ،از جان مایه گذاشتن و ایثاراست كه خیلی از مدعیان دروغین فعالیت صنفی ، متاسفانه چنین ویژگی هایی را ندارند .و عرصه ی فعالیت صنفی را با زد و بندهای سیاسی - تجاری اشتباه گرفته اند . همین افكار باعث شد تارابطه ی هیات مدیره از بدنه (صف) كاملاً قطع شود و كانون ،تضعیف شده ،و در نظردولت از یك تشكل متعامل به یك تشكل معاند تبدیل شود . با تشكر .
جمعه 11 بهمن 1392 10:18 ب.ظ
با درود به استاد ذاتی گرامی،با خواندن کامنت"جناب ذاتی" کمی شگفت زده شدم! دور از ذهن است کسی گرفتاری ها و تلاش های پیشین و کنونی شما را دیده باشد و ببیند، و باز از سر نادانی و بی ملاحظه گی، چنین سخن بگوید، مگر آن که دشمن خونی معلمان و کانون و کنشگران صنفی این نهاد مدنی ریشه دار باشد! به کسی که حتی جرات بردن نام خویش را ندارد! می گویم که گاهی می اندیشم که اگر برخی از سر حسادت و چشم تنگی، کانون را از این شخصیت دوست داشتنی محروم نمی کردند،امروز جلوتر از آنی بودیم که هستیم!مردی با آگاهی های تشکیلاتی بالا و با خبر از تئوری های سیاسی فراگیر. با آرزوی تندرستی برای این دوست و همکار گرامی امیدوارم کانون و در نتیجه فرهنگیان همواره از وجودِ این مرد نازنین بهره ببرند.
جمعه 11 بهمن 1392 05:24 ب.ظ
با درود.
آقای ذاتی هیچ وقت ارتباطش با کانون صنفی معلمان قطع نشده است.
پس از آزادی از زندان اوین به مدت دو سال تحت نظر بودند و طبیعی بود که به صورت پاره وقت حضور می یافتند و البته مقالات و اندیشه اشان در عملکرد کانون ساری و جاری بوده است.
اکنون دوستان از ایشان خواسته اند تا از توانایی هایشان در پیشبرد اهداف مترقی صنف گام بردارند.
در حال حاضر هیات مدیره ایشان را به عنوان مسئول تشکیلات انتخاب کرده اند و اطمینان دارم که ایشان با اندیشگی در این سمت ایفای نقش خواهد کرد.
در نشست شورای هماهنگی 18 تشکل در تهران ایشان ثابت کردند که ذره ای ترس در وجودشان نیست و با روی باز پذیرای مهمانان عزیز کانون های صنفی کشور بودند.
بیایید با هم به کانون بیاندیشیم و کدورت ها را دور بریزیم.
پنجشنبه 10 بهمن 1392 08:10 ب.ظ
با سلام
اگرآمدی كه مثل سابق زحمات همه را به سخره بگیری، كارهایشان را بی ارج وارزش معرفی و بی خودانه تكروی كنی و با تكبّر تند بتازی و سپس سال هااز ترس و وحشت ، غلاف كنی و نظاره گر- تاكید می كنم فقط نظاره گر - تبرباران شدن ها ،اخراجی ها ، به زندان فرستاده شدن ها ، حق كشی ها و.... باشی ، من این آمدن را به فال نیك نمی گیرم امااگر ....
من بعید می دانم چیزی عوض شده باشد .
یاور کانون
با سلام.
نظر شما نشان می دهد که از خیلی چیزها باخبرید.
اما منظور از زحمات را نمی دانم .معتقدم مامورها کارشان را خوب انجام داده اند.تا به حال هیچ نتیجه مثبتی را در جنبش معلمان نه به سخره گرفته ام نه بی ارزش دانسته ام.
تکروی قضاوت شماست و فکر می کنم یکی از حاضران یا مطلعین در جلسه پارک لاله بوده اید.
من کسی نیستم که تکبر کنم.در شرایطی که برای اعتراض تبعیض حقوق معیشتی ، رسول بداقی (با رنج فراوان خود و خانواده اش) در حبس می گذراند و معلم متعهد و متدینی مانند سید محمود باقری به خاطر فعالیت صنفی در زندان است.
اظهار نظر در موارد ذکر شده تندی نیست و منظور شما از ترس را نمی دانم اما هر آدم خردمندی از چیزهای وحشتناک دوری می کند.سال ها همکاران به من گفتند که بریده ای! آمدم که بگویم بریدن ممکن نیست.
تاکید کرده اید از تیرباران ، اخراج، زندان و حق کشی اغماض کنم.پس بفرمایید چگونه در مورد اصل حاکمیت ملی حقوق مردم سالارانه و حقوق صنفی و دخالت های ناکارآمد در نظام آموزشی و بسیار دیگر از دردهایی که انسان را به انزجار می رساند،باید اظهار نظر کرد.
اما شما خود را معرفی نکرده بودید و من به احترام تفاوت فعالیت اجتاماعی با ضعف شخصی پاسخ دادم.امیدوارم به گفتگوی سازنده تبدیل شود و شما نیز از خودتان احترام و سعه ی صدر بیشتری نشان دهید.
پاینده باشید.
جمعه 27 دی 1392 09:33 ب.ظ
سعادت دیگران بخشی مهم از خوشبختی ماست
یاور کانون
نا آشنا را خوشبختی بسی می آرزو مندم.
چهارشنبه 25 دی 1392 01:51 ب.ظ
با درود به جناب ذاتی عزیز،امیدوارم از این پس از نوشته هاو اندیشه های ارزشنتدتان بهره ی بیشتری ببرم. راه اندازی تارنگارتان را شاد باش گفته و برای تان تندرستی،شادی و کامیابی را آرزو می کنم.
یاور کانون
ممنون
چهارشنبه 25 دی 1392 12:01 ق.ظ
درود بر جناب ذاتی دوست داشتنی
خوشحالم از راه اندازی تارنگارتان. زین پس یکی از خوانندگان ثابت نوشته هایتان خواهم بود.
یاور کانون
من از خواندنتان می آموزم.
سه شنبه 24 دی 1392 10:29 ب.ظ
همکار و فعال صنفی علی اصغر ذاتی
ورود شما رابه عرصه مجازی تشکر می کنم
امید است رسانه ها و تشکل های صنفی از نظر کارشناسی شما استفاده کنند
یاور کانون
حضور با صداقت شما تکیه گاهی برای تشکل هاست.
سه شنبه 24 دی 1392 06:45 ب.ظ
ارزوی شکوفه زدن ها
یاور کانون
ما از ریشه خشکیده ایم.
سه شنبه 24 دی 1392 12:41 ب.ظ
با درود بر شما همکار ارجمند
بنده از سال های نه چندان دور با نام و نوشته های شما در "قلم معلم" آشنا شده بودم . به نظرم شما از همکاران فعال در نشریه به کما برده شدهی قلم معلم بودید . امیدوارم از قلم توانای شما در فضای مجازی بهره ببریم . شاد و تندرست باشید!
یاور کانون
بزرگوارید و همدانا
سه شنبه 24 دی 1392 12:21 ب.ظ
با سلام و تشکر از حسن پذیرایی در منزل ان دوست برادر صمیمی و دوست داشتنی ام که گویا سال ها به هم نشینی وهم اندیشی با او سپری کرده بودم و لذت به خاطر ساعات خوشی که هم دلانه و هرازگاهی با تکه های زیبا.عمیق و آشنایتان و طرح ادبیات مدرن در یک فضای به ظاهر صنفی که رنگ و بوی جریانی پویا و مدرن می داد .منزل قشنگ تان را برای ساعاتی به خانه ی معرفت تبدیل کردید.با تقدیم احترام وارادت و تشکر از خانواده ی محترم.
یاور کانون
قربانت، ما را چه به این حرفا
سه شنبه 24 دی 1392 06:38 ق.ظ
سلام عزیز...خوشحالم از بازآمدنت
یاور کانون
به زهد آلوده بودم گر نمی کردم چه می کردم
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.